Lifestyle

Het is echt begonnen…

Het feest is begonnen bij Boudoir by Sara, baby 1 is geboren. Alle boudoir meiden zijn er zenuwachtig van, willen versieren en beschuit met muisjes eten en hebben het nergens anders meer over! Gelukkig zijn het niet de Boudoir meiden zelf maar ook alle klanten kwamen om de haverklap binnen om te vragen of baby 1 al geboren was en of we het allemaal nog volhouden.

In eerste instantie, als je er achter komt dat je samen met je 3 collega/vriendinnen tegelijk zwanger bent, in dezelfde week bent uit gerekend EN alle 3 een meisje krijgt, denk je aan de zwangerschap.

We hebben elkaar 9 maanden lang zien groeien. 9 maanden lang alle veranderingen in ons lichaam met elkaar gedeeld. 9 maanden lang alle tips en tricks die we ontdekte met elkaar besproken. En ook zeker 9 maanden lang lekker met elkaar geklaagd.

Alle faces hebben we met elkaar meegemaakt, de eerste 3 maanden waarbij we ook alle 3 echt niet lekker waren. De een iets meer als de ander, maar we waren goed misselijk en uit ons doen ervan.  Zo moest de een af en toe even, ja tijdens het nagelen, met haar hoofd tussen der benen hangen omdat ze echt niet meer kon van misselijkheid. Waarna ze gewoon weer door ging met nagelen, bikkeltje hoor!! En de klantjes maar vragen ‘heb je wel goed gegeten, misschien heb je een virus…?’ want ja we moesten het nog even geheim houden tot die 12 weken!

Ikzelf maakte mijn man gek tijdens een mooie reis naar Zuid- Afrika. Elke bestemming waar wij aankwamen, moest er eerst even gejankt worden want het voelde niet als thuis en vertrouwd. En het weer was niet goed en ik had niks om aan te trekken… Schaamteloos haha! Het doel in Zuid-Afrika is, zoals sommige misschien wel weten, lekker eten en drinken. Nou je kan je voorstellen dat als je de hele dag door misselijk bent dat dat wel het laatste is waar je aan denkt!! En uiteraard tijdens de terugreis, na 3 weken ellendige misselijkheid, vertrokken wij niet alleen uit Zuid-Afrika maar bleef de misselijkheid daar ook hangen. Godzijdank voor mij, frustrerend voor hem… Oeps!

Daarna een aantal maanden waarin we ons een soort power vrouwen voelde. We hadden heel veel energie en dachten wij doen dit wel even. Ondanks alle kwaaltjes hoor, want omg wat een kwaaltjes komen er voorbij tijdens zo een zwangerschap. En we kunnen je vertellen, ze zijn niet allemaal even vrouwvriendelijk en charmant 😉

We probeerde ons natuurlijk op een zo fashionable mogelijk manier te kleden. En in het begin ging dat allemaal nog prima. Maar na een tijdje, als je je eigen broek niet meer met een elastiekje aan je knoop vast kan maken (ik heb serieus even gedacht dat ik dat de gehele zwangerschap wel vol zou houden, haha dream on girl!!) moeten er toch stappen ondernomen worden. We hebben bijvoorbeeld onze kasten geordend om een zo overzichtelijk mogelijke kijk te hebben op wat ons nog precies leuk stond. Uiteindelijk werd de kast erg leeg en moest er geshopt worden, Yeah!!

Tijdens dit shoppen bleek dat, als we heel eerlijk waren, shoppen tijdens het zwanger zijn helemaal niet zo leuk was! Niks stond, alle bh’s waren te klein en we leken wel kleine walvisjes!! Niet goed dus… Dat betekende zwangerschapsbroeken… Maar nee daar zouden we toch zeker niet aan beginnen?!? Nou mooi wel dus en omg wat zaten die lekker, dan toch ook maar een zwangerschaps bh en omg die zit ook al zo lekker… Ja dan denk je wel even het is nu echt begonnen met de non-fashionable face.

.Ook tijdens de laatste 3 maanden, waarin je je dan eindelijk hoogzwanger mag noemen, ging alles ons eigenlijk heel gemakkelijk af. We hebben alle 3 geen echte nare dingen gehad tijdens de zwangerschap.  Ook hadden we nog steeds heel veel energie en gingen ons eigenlijk steeds beter voelen. Op een paar kleine hormonale schommelingen na dan… 😉

Maar dan is het ineens zo ver en stopt de eerste met werken. Dan dringt het wel even door dat het einde aan het naderen is hoor! Maar de andere 2 gingen nog even door en af en toe kwam Luc ook nog even langs om een uurtje te helpen dus alles bleef nog vrij normaal. Toen was het ook tijd voor As om te stoppen.

En eerlijk is eerlijk, de behandelingen werden wel zwaar ook. Het tempo zit er niet meer zo in als normaal en waar we normaal zeker tot 19 uur doorwerkte ging nu rond 16 uur het plezier er wel een beetje vanaf. Dus wat kortere dagen werken en daarna snel de bank op met een lekkere serie! Ikzelf was al in mei gestopt met de behandelingen en sta alleen nog in de winkel, af en toe werk ik er een paar van de wachtlijst af als het echt nodig is, maar ik sta voornamelijk in de winkel. Toch is dat minder zwaar als de behandelingen, geen afspraken en als ik even moe ben ga ik gewoon even lekker zitten. Maar ook mijn laatste dag nadert nu. Morgen is mijn echte officiele laatste dag werken en dan is ons verlof echt begonnen.

En dan komt opeens het lang verwachte telefoontje! Luc heeft weeen! OMG het is begonnen… Nu gaat het echt beginnen voor ons, zo lang heb je het erover gehad met ze drieën en leef je er toch naar toe en dan gaat de eerste echt bevallen. As en ik hebben elkaar natuurlijk meteen gebeld! Het begint… Nu gaat het voor ons ook beginnen straks. Toch krijg je dan wel een lichte zenuwen want als je zo met elkaar bezig bent al die tijd lijkt het dan net alsof je zelf ook gaat bevallen… Alles ging vrij snel bij Luc en na 6 uurtjes kregen we al een foto van een bord met de tekst ‘welkom Boyi Ann Berg’ Huh?!?! Nu al, heeft ze het zo vlot gedaan?? Dat geeft wel hoop voor ons ook natuurlijk, want wie weet gaat dat bij ons dan ook wel zo snel.

De naam konden wij natuurlijk al.  Maar als ie er dan echt zo geschreven staat dan dringt het wel echt tot je door.  Uiteraard zijn we de volgende dag meteen naar haar toe gegaan. En Luc (onze lekkere planner) had het zo ingepland dat As en ik tegelijk naar Boyi konden kijken. Inclusief onze mannen, die tijdens het verschonen van Boyi vast goed hebben meegekeken met de kersverse vader.

Dat was eigenlijk het moment dat we ons besefte ‘het is eigenlijk nu pas echt begonnen’. Al die tijd denk je aan de zwangerschap en ben je vooral daar mee bezig. Ja en als je dan bevalt is dat natuurlijk klaar en afgelopen. Maar dat is natuurlijk verre van waar. Wij gaan nu pas beginnen met alles, want straks wordt baby 2 geboren en daarna baby 3 en dan… Dan komt de kraamvisite en dan komt het hielprikje en dan komt de borstvoeding en dan komt het afzwemmen en dan komt het schooltje en dan… Zijn ze straks 18 en gaan ze ook naar de ChinChin… Ohh jee…

En het mooie is dat wij dat allemaal tegelijk gaan meemaken met elkaar. En dus ook allemaal gaan bespreken met elkaar!! Dus wat begon met een bijzondere onthulling naar elkaar. De ontdekking dat we alle 3 tegelijk zwanger waren, ongeveer tegelijk zouden gaan bevallen en alle 3 een meisje krijgen, blijkt nu gewoon nooit meer te stoppen. Dat hadden we ons eigenlijk nog niet eerder bedacht… Waar we dachten nu is het afgelopen, begint het eigenlijk pas!